سمیه با لباس سفید روی کاناپهٔ مخمل قرمز دراز کشیده، دست‌ها روی شانه، از بالا عکاسی شده

Somayeh

«هنرِ زن بودن»

بیانیه

زنی ازدنیای اعدادکه به دنیای فرمرسید.

موسیقی

جلد J’ai eu d’la chance: زنی تاج‌دار طاق پیروزی را در آغوش گرفته، روی نقشهٔ ایران از کاشی‌های آبی

۲۰۲۵ترانهبه زبان فرانسوی

J’ai eu d’la chance

نخستین تک‌آهنگ، منتشرشده در مه ۲۰۲۵. روی جلد، نقشهٔ ایران و طاق پیروزی به هم می‌رسند: تهران و پاریس در یک آغوش.

پیش‌نمایش · ۳۰ ثانیه

این پخش‌کننده از اسپاتیفای است و ممکن است کوکی‌های خود را ذخیره کند.

۲۰۲۵پاپبه زبان فرانسوی

Roi de Cœur

پاپ فرانسوی، روشن و بی‌پرده. دل رقص را پیش می‌برد و صدا اجازه نمی‌خواهد.

پیش‌نمایش · ۳۰ ثانیه

این پخش‌کننده از اسپاتیفای است و ممکن است کوکی‌های خود را ذخیره کند.

جلد Ey Iran: سمیه از نیم‌رخ، سر رو به بالا در زمینهٔ سیاه، با قطره‌اشکی طلایی که از چشم تا گوش جاری است

۲۰۲۶ترانهبه زبان فارسی

Ey Iran

منتشرشده در مارس ۲۰۲۶. «ای ایران». روی جلد، تنها یک قطره اشک، از طلا.

پیش‌نمایش · ۱۷ ثانیه

این پخش‌کننده از اسپاتیفای است و ممکن است کوکی‌های خود را ذخیره کند.

جلد Hormoz: سمیه با چشمان بسته زیر روبندی از مهره‌های طلایی، در نور غروب، همراه با حرف «ه»

۲۰۲۶ترانهبه زبان فارسی

Hormoz

به زبان فارسی. هرمز نامش را از تنگه‌ای گرفته که خلیج فارس را به دریای عمان می‌پیوندد؛ گذرگاهی باریک میان دو ساحل.

پیش‌نمایش · ۳۰ ثانیه

این پخش‌کننده از اسپاتیفای است و ممکن است کوکی‌های خود را ذخیره کند.

زندگی‌نامه

پرترهٔ سیاه‌وسفید سمیه با روسری نقش‌دار، دست‌ها زیر چانه

تهران ← پاریس، در ده‌سالگی

ده‌ساله است که تهران را به مقصد پاریس ترک می‌کند؛ جایی که پدرش پژوهش‌های دانشگاهی‌اش را دنبال می‌کند. در محیطی پرتوقع و دانش‌محور بزرگ می‌شود، میان دو زبان و دو الفبا. در خانه از ذهن انتظار زیادی می‌رود و او عشق به تلاش را از همان‌جا با خود می‌برد. این تعلقِ دوگانه امروز در همهٔ کارهایش جاری است، از آواز ایرانی تا سکوهای مد پاریس.

سمیه در عکسی سیاه‌وسفید، نشسته رو به دوربین، با تاپ پولک‌دار و شلوار جین گشاد

روزها، اعداد

راه علوم را تا کارشناسی ارشد ریاضیات ادامه می‌دهد. روزها برهان می‌آورد، محاسبه می‌کند و ساختار می‌سازد. شب‌ها، دور از کلاس‌های دانشگاه، آواز می‌خواند، جلوی دوربین می‌ایستد و تمرین می‌کند. سال‌ها دو زندگی هم‌زمان، با یک سخت‌گیری، که مدت‌ها پنهان می‌ماند. همین انضباط که از معادله‌ها آموخته، بعدها او را به همهٔ صحنه‌ها می‌رساند.

سمیه در عکسی سیاه‌وسفید، نیم‌رخ، دست زیر چانه، نگاه به سمت چپ

فرم

سپس شب پیش می‌افتد. او که میس اکو پرشیا ۲۰۲۵/۲۰۲۶ شده، در سال ۲۰۲۶ روی فرش قرمز جشنوارهٔ کن گام می‌گذارد. امروز در پاریس زندگی می‌کند و پنج رشته را هم‌زمان پیش می‌برد: مدل، طراح لباس، خواننده از آواز سنتی ایرانی تا پاپ فرانسوی، نقاش و بوکسور مسابقه‌ای. رشته‌ای همه را به هم پیوند می‌دهد: هنرِ زن بودن، با ظرافت و با قدرت.

رشته‌ها

  • خوشنویسی (تصویر موقت)

    خوشنویسی

    الفبای فارسی، با دست.

  • نقاشی (تصویر موقت)

    نقاشی

    رنگ، ماده، حرکت.

  • سمیه نشسته کنار دیواری اُخرایی، با جلیقهٔ مخمل گلدوزی‌شده با گل‌های آبی، پیراهن سفید و شلوار گشاد آبی سلطنتی، کیفی گلدوزی‌شده در دست

    طراحی مد

    لباس‌هایی برای بدنی که آن‌ها را می‌پوشد.

  • سمیه در حال آواز خواندن پشت میکروفون استودیو، با یقه‌اسکی مشکی و گردن‌آویز طلایی به شکل نقشهٔ ایران

    صحنه

    آواز، سکوی مد، فرش قرمز.

  • موی‌تای (تصویر موقت)

    موی‌تای

    هنرِ هشت اندام.

تعهدها

  • میس اکو پرشیا ۲۰۲۵/۲۰۲۶

    برگزیدهٔ میس اکو پرشیا در دورهٔ ۲۰۲۵/۲۰۲۶. عنوانی رو به مسائل محیط زیست که او فراتر از صحنه با خود دارد.

  • فعالیت مدنی

    سفیر موزهٔ هنر و فرهنگ صوفیانهٔ ⁦MTO (MACS MTO)⁩، مکانی برای آفرینش که به هنر و فرهنگ صوفیانه اختصاص دارد.

    @macsmto (در زبانهٔ تازه)

رسانه‌ها و حضورها

تماس

نوشتن

اطلاعات شما فقط برای پاسخ‌دادن به کار می‌رود.